LIFE | INSPIRATION | NEWS

13 March 2019

“Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ”Πληροφορίες από την Αλεξάνδρα Κολλάρου!

Σύμφωνα με το βιβλίο «Η Ελληνική Τέχνη από το Α έως το Ω» οι σκληροπυρηνικοί του εικαστικού κόσμου δεν εγκρίνουν τα «έργα τα οποία, αντί να προβληματίζουν τον θεατή, αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ».

Έτσι η  Αλεξάνδρα Κολλάρου, επιμελήτρια και συγγραφέας του βιβλίου, καλεί 18 καλλιτέχνες, που ξεχωρίζει για την εικαστική τους ιδιαιτερότητα, να δημιουργήσουν έργα με αφετηρία αυτήν τη φράση.

Η ομαδική έκθεση παρουσιάζεται στο «9 ΕΝΝΕΑ», μεταξύ 28 Μαρτίου – 20 Απριλίου  2019.

Φυσικά, ο τίτλος της έκθεσης κλείνει το μάτι στο κοινό.

Τι είναι λοιπόν στην περίπτωση μας τα «έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ»;

Έργα που θέλεις να ζήσεις μαζί τους. Έργα που βλέποντας τα καταλαβαίνεις ότι είναι έργα τέχνης.

Επίσης, τα έργα που προτιμάει συνήθως ο κόσμος που δε διαθέτει Phd στην ιστορία της Τέχνης και δικό του εικαστικό Ίδρυμα.

Θα μπορούσαμε να τα πούμε «προσιτά» έργα;

Πολλοί  επαγγελματίες του εικαστικού χώρου αποστρέφονται αυτήν την ιδέα. Θεωρούν ότι υποβιβάζει το υψηλό κάλεσμα της τέχνης, η αποστολή της οποίας είναι να θέτει σκληρά ερωτήματα και να προβληματίζει. Είναι μια άποψη.

Μία άλλη άποψη είναι ότι η τέχνη πρέπει να εκφράζει ιδέες και να εμπεριέχει συναισθήματα, και οφείλει να τα μεταφέρει με άμεσο και κατανοητό τρόπο.

Αλλιώς δεν είναι τέχνη, είναι κάτι άλλο. 

«Δυσανάλογα μεγάλος αριθμός έργων της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής δημιουργείται με σκοπό να εκτιμηθεί αποκλειστικά από συγκεκριμένη μερίδα ανθρώπων -τις λεγόμενες εικαστικές αυθεντίες- και να παραμείνει «γρίφος» για το ευρύ κοινό.

Ειρωνικά, το εν λόγω «αδαές» κοινό καλείται να καταναλώσει αυτά τα έργα, δηλαδή να τα αγοράσει και να ζήσει μαζί τους. Η απαίτηση αυτή, εκτός από παράλογη, είναι απόλυτα ξιπασμένη» παρατηρεί η Αλεξάνδρα Κολλάρου.  

Οι περισσότεροι βλέπουμε τον προσωπικό μας χώρο σαν καταφύγιο.

Περνάμε πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μας σε αυτόν και επιλέγουμε προσεκτικά τι αποτελεί κομμάτι του περιβάλλοντος μας· σίγουρα θέλουμε να εκφράζει τον χαρακτήρα μας, να συμπληρώνει το όραμα μας «προσθέτοντας» – ομορφιά συνήθως, με τον τρόπο που ο καθένας από εμάς την αντιλαμβάνεται.

Αυτό φυσικά ισχύει και για την τέχνη που επιλέγουμε.

Η αλήθεια είναι ότι ο μέσος άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται να διαβάσει συνοδευτικό κείμενο 17 σελίδων για να καταλάβει τι θέλει να πει ένα έργο.

Ούτε θέλει να βάλει στον τοίχο του μία τσαλακωμένη διαφάνεια με ένα κομμάτι σελοτέιπ, αδιαφορώντας απόλυτα αν «το έργο εξερευνά την επίδραση του δυτικού καπιταλισμού στην ψυχοσύνθεση του σύγχρονου αστού».

Και κάτι ακόμη: η τέχνη είναι πολύτιμη για πολλούς λόγους – συγκινεί, ομορφαίνει, εμπνέει, διευρύνει τους ορίζοντες μας, ευφραίνει και αγαλλιάζει την ψυχή.

Που πήγαν αυτές οι ιδιότητες;

Με αυτά τα δεδομένα, η έκθεση δεν παρουσιάζει έργα που προβληματίζουν τον θεατή με κατά φαντασίαν ρητορικά ερωτήματα και υποθετικά μετά-σχόλια.

Παρουσιάζει αισθητικά δυνατά έργα τέχνης, έργα που θα σταθείς μπροστά τους και θα ανασάνεις, που θα σε προσελκύσουν με την ιδιαίτερότητά τους, ίσως θα σου δημιουργήσουν ένα χαμόγελο στα χείλη.

Έργα που έχουν πολλά να πουν αλλά δεν εκβιάζουν την προσοχή – αντίθετα έχουν βρει τον τρόπο να μεταφέρουν το μήνυμα τους άμεσα.

Τα έργα πατάνε στην ιστορία της τέχνης, αντλούν αναφορές από το παρελθόν και το σήμερα, έχουν αφετηρίες που ενίοτε είναι περίπλοκες· έχουν το πολυπόθητο “κονσεπτ”, αλλά είναι ανοιχτά σε ερμηνεία χωρίς να φωνάζουν ή να επιβάλουν συγκεκριμένες ιδέες φορτικά.
Ο θεατής είναι ελεύθερος να ανακαλύψει το έργο μόνος του και να αποφασίσει τι θέλει να πάρει από αυτό.

Η «Φονική γυναίκα» του Shepard Fairey, τα λουλούδια της Ιόλης Ξιφαρά, τα αρκουδάκια-τοτέμ του Ιάκωβου Βολκώβ, τα υποβλητικά τοπίο-πορτραίτα της Δήμητρας Μαρούδα, η «Sierva Maria de Todos los Angeles» της Ισμήνης Μπονάτσου,  είναι μερικά μόνο από τα έργα που καλούν το κοινό να δημιουργήσει τη δική του σχέση μαζί τους.

Οι καλλιτέχνες δημιούργησαν τα έργα αυτά με πάθος και γνώση για το αντικείμενο τους και τα παραδίδουν στον κόσμο για να ξεκινήσει η καινούργια τους ζωή, μέσα από μία συνομιλία χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Η έκθεση,  σου προτείνει να μη φοβηθείς την τέχνη, να έρθεις κοντά της και να την απολαύσεις.

Γιατί η τέχνη ανήκει σε όλους.

Παρουσιάζουν έργα οι καλλιτέχνες: Γιάννης Βαλυράκης, Ιάκωβος Βολκώβ (ΝΑR), Κωνσταντίνος Βραζιώτης, Νίκος Γιαβρόπουλος, Ελένη Καραδήμου, Γιάννης Καρδάσης, Ντίνα Κουμπούλη, Γιώργος Λυντζέρης, Δήμητρα Μαρούδα, Ισμήνη Μπονάτσου, Ιόλη Ξιφαρά, Φώτης Πεχλιβανίδης, Κώστας Σπανάκης, Μαρία Σπυράκη, Αριάδνη Στροφύλλα, John Bicknell, Paraskevi, Shepard Fairey

 

INFO

Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ

#kanapes

Διεύθυνση: Χώρος Τέχνης «9 ΕΝΝΕΑ», Κέας 9, Πλατεία Κολιάτσου

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019, 20:00

Διάρκεια έκθεσης: 29 Μαρτίου – 20 Απριλίου 2019

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη –Παρασκευή, 18:00 – 20:30, Σάββατο 12:00 – 15:30, και κατόπιν ραντεβού

Επιμέλεια: Αλεξάνδρα Κολλάρου

Διοργάνωση: artAZ

Χορηγός: Οινοποιία Μπουτάρη

Χορηγός επικοινωνίας: Kroma magazine

www.artaz.gr

Πληροφορίες: info@artaz.gr

Please follow and like us:
21 March 2018

Μια μαθηματικός, ζωγραφίζει με έντονα χρώματα…το γκρίζο μας!

Τις ώρες που συμπατριώτες μας αλληλοσπαράσσονται στα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή την τάδε ατάκα ή τη δείνα χαζομάρα κάποιου «επώνυμου», η Μαρία Κοκκίνη αντιδρά με θετική διάθεση στη μιζέρια των καιρών μας.

 Όταν δεν εξηγεί στους μαθητές της τις δευτεροβάθμιες εξισώσεις και τα ολοκληρώματα, πιάνει ένα κομμάτι ξύλο, αρμόζει χρώματα και δημιουργεί έργα τέχνης.

Αγορά εργασίας, 50×61 cm

Η έναρξη της επαγγελματικής ενασχόλησης της Μαρίας  Κοκκίνη με την παλέτα ανάγεται στο 2004 και, όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, κάθε άλλο παρά δίσεκτη αποδείχθηκε εκείνη η χρονιά για την μετέπειτα πορεία της.

 Σε πείσμα της Ελλάδας της παντογνωσίας και του εφήμερου, η εικαστικός επιδίδεται σε αυτό που ξέρει καλά με αφοσίωση και επιμονή, χωρίς φανφάρες και παράτες.

 Απόδειξη;

 Έχει ήδη στο ενεργητικό της δέκα ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και ουκ ολίγες συμμετοχές σε ομαδικές.

Τα υλικά που αξιοποιεί η Μαρία Κοκκίνη είναι τέμπερα σε ξύλο.

Ονειροπολώντας, 50×80 cm

Το ύφος των έργων της μας το εξηγεί η ίδια:

«Είναι ιδιαίτερο, έχει συμμετρία και γεωμετρικά στοιχεία και έχει επηρεαστεί από μίαν άλλη πλευρά, αυτήν της καθηγήτριας Μαθηματικών.

Τα έργα μου, έντονα ανθρωπιστικά, έχουν σουρεαλιστικά στοιχεία, με πολιτικές και κοινωνικές επιρροές.

Πολλές φορές προκαλούν με τα έντονα χρώματά τους και τη χιουμοριστική έμπνευσή τους.

 Η πρόκληση είναι στοιχείο της δουλειάς μου και επιτυγχάνεται μέσω του θέματος του τίτλου και των χρωμάτων.

 Τα έντονα χρώματα σε μια γκρίζα εποχή και οι χιουμοριστικοί τίτλοι εκθέσεων, όπως “Σιγά τον πολυέλαιο” και “Σε ενδιαφέρουσα” προτρέπουν να αντιδράσουμε με θετική διάθεση στη μιζέρια των ημερών μας».

Η  Μαρία Κοκκίνη συνεργάζεται με τις γκαλερί «Lefakis» και «Michalarias».

 Εκτός Ελλάδος έργα της παρουσιάζονται στις γκαλερί «Famagusta» στη Λάρνακα, «Διαχρονική» στη Λευκωσία» και «Galateca» στο Βουκουρέστι.

Στις 4 και 5 Μαΐου παρουσιάζεται η καινούργια έκθεση της ζωγράφου στο Μουσείο Ιστορίας της Αλεξανδρούπολης.
 Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα των τοπικών συλλόγων «Τρίγωνο» και «Κυρίες και δεσποινίδες Αλεξανδρούπολης».

Την Μαρία θα την βρείτε  : http://mariakokkini.com/home?i=2

https://www.facebook.com/pg/Maria-Kokkini-113472125381064/about/?ref=page_internal

Φώτης Χρονόπουλος

Please follow and like us: