09 AM | 16 Jul

Επιτραπέζια: Το μαχαίρι δεξιά ή αριστερά;

Στη λαϊκή θυμοσοφία αποδίδεται η διαπίστωση «η γυναίκα και το κοτόπουλο τρώγονται με το χέρι».

Προσωπικώς, οπαδός ων της νέας μόδας, δηλαδή της «πολιτικής ορθότητας», θα ισχυριστώ πως όσοι υιοθετούν στο σύνολό της τη ρήση είναι κανίβαλοι και αγνοούν τη χρήση του μαχαιροπίρουνου.

Παραβλέπω τα αναφερόμενα στη γυναίκα και μένω στα του όντως βρώσιμου.

Ας φαντασθούμε έναν χειρώνακτα κρεοφάγο να προσπαθεί να ρουφήξει ένα πιάτο «κοτόπουλο μιλανέζα», συναρπαστικό γευστικά έδεσμα που σημείωσε πιένες κατά τις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70 και έκτοτε έχει εξαφανισθεί – μόνον ένα αθηναϊκό εστιατόριο εξακολουθεί να το σερβίρει.

Ο ταλαίπωρος, λοιπόν, πελάτης του εστιατορίου ή προσκεκλημένος σε γεύμα, στην προσπάθειά του να γευτεί αυτό που ερεθίζει την όραση και την όσφρησή του, χωρίς αμφιβολία θα δει την παχύρευστη υπόλευκη σάλτσα της συνταγής να ζωγραφίζει τα χείλη και το πηγούνι του, πιθανότατα δε να στολίζει με υδαρείς γιρλάντες τη μανσέτα του.

Ιδού κάποια από τις αρνητικές συνέπειες μιας παγιωμένης αντίληψης, ενός εδραιωμένου ελληνικού μύθου που επιμένει να αντιστέκεται σθεναρά στην εξέλιξη, στην αισθητική και στη διευκόλυνση του καθημερινού βίου μας.

Μα μύθος, αν μη τι άλλο, δεν είναι και το κεφάλαιο των διαφόρων εγχειριδίων savoir vivre το οποίο μας καθοδηγεί πώς θα τοποθετήσουμε στο τραπέζι τα σερβίτσια – εν προκειμένω τα μαχαιροπίρουνα και τα κουτάλια;

Για τους περισσότερους από εμάς θεωρείται αυτονόητο πως τα μαχαίρια τοποθετούνται στη δεξιά μεριά του πιάτου, τα πιρούνια στην αριστερή και τα κουτάλια στην κορυφή του με τις λαβές τους προς τα δεξιά.

Ωστόσο, η διάταξη αυτή έχει εγκαθιδρύσει καθεστώς διακρίσεων εις βάρος εκείνων των συνδαιτημόνων μας οι οποίοι επιδεικνύουν δεξιότητα στο αντίθετο από το δεξιό χέρι, στους αριστερόχειρες.

Ας φαντασθούμε έναν προσκεκλημένο μας, ο οποίος διεκπεραιώνει όλα τα σχετικά με το ευώνυμο, να προσπαθεί να τεμαχίσει τη μερίδα του χοιρινού με τη δεξιά – και τούτο για να μη θεωρηθεί ότι αγνοεί τους καλούς τρόπους.

Στην πλέον ανώδυνη, για τους άλλους, περίπτωση δεν θα φέρει σε πέρας την αποστολή του και θα προσποιηθεί τον ασκητή.

Στην κωμικοτραγική εκδοχή της ιστορίας θα εκσφενδονίσει την άτσαλα κομμένη μπουκιά στο μπούστο της έναντί του κυρίας.

Αυτός, συνεπώς, είναι ένας σπουδαίος λόγος για τις αυθεντίες  των τρόπων καλής συμπεριφοράς να γράψουν ξανά το εν λόγω κεφάλαιο του savoir vivre.
Αν όχι για άλλο λόγο, οπωσδήποτε ώστε να αναζωογονήσουν τη ζήτηση για το πόνημά τους.
Και για να επιβάλουν στους οικοδεσπότες να παρατηρούν με προσοχή τις συνήθειες και τις ανάγκες των γνωστών τους.

Γιατί, υποτίθεται γνωστούς και φίλους προσκαλούμε στο σπίτι μας…

 

Ο Επικούρειος

Please follow and like us:

Σχόλια

σχόλια