09 AM | 09 Mar

Ρομαντικός ακτιβισμός … Μπορώ τουλάχιστο να το παλεύω όσο αντέχω ;

Ζούμε σε μια σκοτεινή περίοδο.

Η ολοένα αυξανόμενη διαφυγή από την αβάσταχτη πραγματικότητα μέσω ουσιών η άλλων εθισμών είναι το τραυμαπλάστ πάνω στην κοινωνική μας οδύνη

Ο αυτιστικός μικροαστικός ναρκισσισμός μας εμποδίζει να δούμε τον απέναντι…Και υπάρχει πόνος εκεί πέρα…

Εκατέρωθεν της Μαυρομματαίων παίζεται το έργο « κόφτε το λαιμό σας» .

Είναι το φτύσιμο του κράτους στις ανάγκες των πολιτών του.

Μια πολιτεία που επιφυλάσσει τη σκληρότερη εγκατάλειψη στην πιο ευάλωτη κοινωνική ομάδα :στους άστεγους , αλλοδαπούς, χρήστες ουσιών και παράλληλα καθιστά θεατές του ταξικού αυτού θανάτου τούς απέναντι …

Με τον χυδαίο αυτόν τρόπο αποκαθηλώνει το σύμβολο της παλαιάς αστικής τάξης, τη περίφημη Μαυρομματαίων και ο κοινωνικός αυτοματισμός εμφανίζεται απειλητικός!

Σε τούτη λοιπόν την καθοριστική στιγμή που συνειδητοποιούμε έντρομοι πως και οι μεν και οι δε είμαστε αναλώσιμοι από την ανάλγητη κρατική εξουσία είναι χρέος κάθε ενεργού και σκεπτόμενου πολίτη να δηλώσει παρών για να βρεθεί μια έντιμη και δίκαιη λύση.

Μακριά από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της πολιτικής και τα ισοπεδωτικά συνθήματα της ευκολίας.

Οι απέναντι είναι ο καθρέφτης μας και στην έρημο της μοναξιάς και της έχθρας υπάρχει η όαση της ενσυναίσθησης και της βεβαιότητας πως ανήκουμε όλοι στην ίδια φυλή των πληγωμένων παιδιών και των ματαιωμένων ονείρων…

Χρειάζεται ΜΙΑ κραυγή για όλες τις αξιοπρέπειες που ματώνουν στα πλακάκια και τις πολυκατοικίες της Μαυρομματαίων.

Το GREEN PARK ας είναι ο βωμός όπου θα θυσιάσουμε την τεχνητή διαίρεση μιας μαστουρωμένης κοινωνίας.

Τότε και μόνο τότε θα βγούμε νικητές .

Ζητάω το ακατόρθωτο;

Μπορώ τουλάχιστο να το παλεύω όσο αντέχω .

Ρομαντικός ακτιβισμός πείτε…

Αύρα Παπαθανασίου
Οδοντίατρος
Please follow and like us:

Σχόλια

σχόλια