08 AM | 12 Oct

Η Αλεξάνδρα Κολλάρου είναι…ΕΚΠΛΗΞΗ 8!

Η Αλεξάνδρα Κολλάρου είναι ένα πλάσμα απρόβλεπτο και ενδιαφέρον.

Πολύ γήινη και αιθέρια ταυτόχρονα.

Εκκεντρική με ιδιαίτερο χιούμορ και αποτελεσματική σαν οδοστρωτήρας!

Πιστεύω ότι το να γίνει καλλιτέχνης ήταν μονόδρομος και για εκείνη και για τα εικαστικά.

Μένει στην Ελλάδα, για να δει την οικογένεια της, τους φίλους της ή για να τελειώσει ένα project που απαιτεί την παρουσία της εδώ. Το μυαλό της, όμως, όταν έχει βάλει τα πάντα σ΄έναν δρόμο, έχει φύγει.

Σπίτι της είναι εκεί όπου την συγκεκριμένη στιγμή της προσφέρονται, έμπνευση, πρόκληση, αγάπη κ γενικώς ερεθίσματα που την κρατούν σε εγρήγορση.

Η Αλεξάνδρα είναι στη ζωή μου εδώ και πάρα πολλά χρόνια, χωρίς καν να έχουμε γνωριστεί.

Όταν το «πάθαμε» και αυτό ήταν εξόχως ενδιαφέρον!

Ποια είσαι; Πως θα σε περιέγραφες; Εγώ αδυνατώ!

Ούτε και εμένα μου είναι εύκολο! Είμαι ένας άνθρωπος που ξέρει καλά τι δε θέλει και αναζητά διαρκώς τρόπους να βελτιώνεται και να προσεγγίζει την ολοκλήρωση. Έχω μεγάλη περιέργεια για τα πράγματα, μου αρέσει ο «τζόγος», ρωτάω πάντα «γιατι όχι;».  Είμαι ανυπόμονη και γενικά δε συμπαθώ τις δομές και τα συστήματα – διαπίστωσα νωρίς οτι ο πιο γρήγορος τρόπος να κάνεις κάτι είναι να το κάνεις μόνος σου. Γράφω με το moniker Queen of Stuff, Βασίλισσα γενικώς σε ελεύθερη μετάφραση – μεταξύ αστείου και σοβαρού, κάπως έτσι βλέπω τον εαυτό μου. Να σου πω επίσης ότι φοράω ανελλιπώς μάτι!

 Τι ήταν αυτό που σε ώθησε στην τέχνη, στα εικαστικά;

Ήρθε από μόνο του. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που ενθάρρυνε την κουλτούρα, ήμουν εκτεθειμένη σε αυτή από πολύ μικρή. Σπούδασα στο Λονδίνο και τη Φλωρεντία, στα τέλη του ‘80, αρχές ‘90 – η ενέργεια ήταν μαγευτική, ήταν δύσκολο να μη σε παρασύρει.

Η τέχνη είναι κάτι που κατάλαβα νωρίς πως λειτουργεί και το βρήκα συναρπαστικό. Τότε γύρισα ενθουσιασμένη, πιστεύοντας τα κλάσικά: ότι θα αλλάξω την Ελληνική σκηνή, θα κάνω τομές, μαζί με τους φίλους μου θα εκσυγχρονήσουμε την Ελλάδα – τα συνήθη που πιστεύουν όλοι όσοι κάνουν την επιλογή να επιστρέψουν απο το εξωτερικό. Ακολούθησαν χρόνια πολύ ενδιαφέροντα, έγινα φανταστικά πράγματα, κατακτήσεις που στην ώρα τους φάνταζαν μαγικές. Στο τέλος της ημέρας, δεν έγινε τίποτα ιδιαίτερο, απλά μια σχετική επιτυχία σε όλα.

Φαντάζομαι αν είχα μείνει έξω θα είχαν γίνει πιο εντυπωσιακά πράγματα. Αλλά δε πιστεύω στη μετάνοια. Υποστηρίζω τις επιλογές μου – με έχουν κάνει αυτό που είμαι σήμερα και μου αρέσει ο εαυτός μου. 

Θα μπορούσες να κάνεις κάτι άλλο;

Κάποτε πίστευα ότι όχι αλλά αυτό δεν ισχύει. Μεγαλωνοντας ανακαλύπτει κανείς ότι μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά πράγματα, κυριολεκτικά ό,τι θέλουμε, και κυρίως ότι δεν έχουμε υποχρέωση να κάνουμε το ίδιο πράγμα στο διηνεκές. Για εμένα πρέπει αυτό που κάνεις να σε τραβάει, μόλις σταματήσει να έιναι συγκινητικό, δεν έχει νόημα. Μπαίνει και η περιέργεια στη μέση, έχω εξερευνητική διάθεση.

Γνωρίζω την τέχνη απ’ όλες τις γωνίες της (καλλιτέχνης, επιμελητρια, dealer, συλλέκτης, γράφω για αυτήν – όλα) αλλά αυτήν τη στιγμή δε με καλύπτει απόλυτα. Με ικανοποιεί αντίθετα να εφαρμόζω τις γνώσεις και την «τρέλλα» που έχω σε άλλες αρένες. Μελετάω τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που υπάρχουν σε άλλες χώρες, είναι ενδιαφέρον να δεις πως αλλάζει η δυναμική μόλις μετακινείσαι. Δοκιμάζω νέα πράγματα, χωρίς απαραίτητα να αφήνω πίσω αυτά που ξέρω.

Έφτιαξα επιτέλους το blog μου – The Real Queen of Stuff, (https://therealqueenofstuff.wordpress.com/) – έχει ψύχραιμο lifestyle προσανατολισμό, καταγράφω εκεί τις διαδρομές μου στην αυτο-εξορία. Κάποια στιγμή θα ήθελα να αφιερωθώ σε αυτό, αλλά όχι αυτήν την στιγμή.

 Γιατί σου αρέσει να φεύγεις;

Έχω την τάση να χάνω το ενδιαφέρον μου, για να είμαι καλά χρειάζεται να λαμβάνω ερεθίσματα, να εμπνεόμαι από το περιβάλλον μου. Αυτό είχε σταματήσει να μου συμβαίνει για κάποιο διάστημα και έτσι αποφάσισα να δώσω μεγαλύτερη έμφαση στο «έξω».

Την προηγούμενη χρονιά αγόρασα ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή και έφυγα χωρίς να έχω πρόγραμμα. Ονόμασα αυτο το open-ended ταξίδι «αυτο-εξορία», χαριτολογώντας, αλλά κάπως έτσι το προσέγγισα. Αισθάνθηκα την ανάγκη να φύγω για να επαναπροσδιορίσω τον εαυτό μου.

Ήταν ενα επιτυχημένο πείραμα και παραμένει σε εξέλιξη. Εχω φτιάξει ένα newsletter που στέλνω στους φίλους μου κάθε 3 μήνες για να μένουμε σε επαφή. Έχω αγαπημένους ανθρώπους παντού και πολλά μέρη που αισθάνομαι σπίτι μου και εκεί αφήνω πράγματα που υπαινίσσονται «θα επιστρέψω».

 

 Ο  έρωτας είναι πηγή έμπνευσης;

Αν αναφέρεσαι στα επαγγελματικά, όχι, καθόλου. Το αντίθετο. Είμαι μονομανής και όταν είμαι ερωτευμένη δυσκολεύομαι πολύ να συγκεντρωθώ στη δουλειά, η ενέργεια και η προσοχή μου εξαντλούνται στο αντικείμενο του πόθου.

Είναι όμως πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία ευτυχίας, και θετικής ενέργειας και αυτά πλέον είναι πιο σημαντικά στο αξιακό μου σύστημα.

 

 Τι έχεις μάθει μέχρι τώρα από τους άνδρες; Πως σε επηρεάζουν καλλιτεχνικά;

Τους αγαπάω πολύ, σαν φίλους, συντρόφους, φιγούρες της ζωής γενικότερα. Η αλήθεια όμως είναι οτι δε σκέφτομαι με όρους ανδρών-γυναικών – μόνο ανθρώπων. Και εξετάζω απλά αν μου πάνε ή όχι. Μαθαίνω απο όποιον έχει να μου μάθει κάτι, ακούω όποιον έχει κάτι να μου πει.

«Οι περισσότεροι δεν έχουν να πουν τίποτα» και «Όλοι έχουν κάτι να πουν» είναι οι 2 όψεις ενός νομίσματος, είναι θέμα επιλογής σε ποιά πλευρά θα κάτσεις. Στα προσωπικά μόνο κάνω σαφή διαχωρισμό και έχω συγκεκριμένη εικόνα για τους ρόλους.

Όσο για την επιρροή, είπαμε, καλλιτεχνικά μάλλον με αποσυντονίζουν. Θέλω να αφήσουμε τις δουλειές και να πάμε βόλτα.

  Πόσο δύσκολο είναι να είσαι καλλιτέχνης;

Δεν είναι δα πυρηνική φυσική αλλά το να βγεις στην αρένα της τέχνης και να προσπαθήσεις να διακριθείς και να επιβιώσεις από αυτήν είναι εξαιρετικά δύσκολο και χρειάζεται, εκτός απο ταλέντο, πολύ σκληρή δουλειά και αρκετή τύχη. Από την άλλη το να κάνεις αυτο που σου αρέσει προσφέρει τεράστιες ανταμοιβές.

Σε όποια περίπτωση, δε θεωρώ τον εαυτο μου καλλιτέχνη με την αυστηρή έννοια του όρου. Είμαι θιασώτης της τέχνης και η τέχνη είναι τρόπος ζωής για εμένα ή ίσως η ζωή μου είναι το δικό μου έργο τέχνης.

 Απ΄ότι μπορώ να καταλάβω δεν είσαι ένας ιδιαίτερα ομαδικός παίκτης! Τα projects  όμως στα οποία συμμετέχεις, είναι άκρως ομαδικά.

Όταν ταξιδεύεις μόνος σου είσαι πιο ευέλικτος! Η αλήθεια είναι ότι απλώς δεν είμαι πολύ κοινωνική. Μετά απο μια μεγάλη έκθεση π.χ. έχω την ανάγκη να απομονωθώ.

Όμως μόνοι μας μπορούμε να φτάσουμε μέχρι ένα σημειο.

Ότι και να καταφέρει κάποιος σόλο, θα καταφερνε κάτι καλύτερο με παρέα, μέσα από τη συνεργασία με άλλους. Αυτο ισχύει γενικά αλλά ειδικά στην Ελλάδα της κρίσης είναι η μόνη αλήθεια και μέχρι να το εμπεδώσουμε θα συνεχίσει να μην υπάρχει πρόοδος.

Ένας άλλος λόγος που τα projects μου περιλαμβάνουν πολυ κόσμο είναι ότι είμαι οπαδός του “think big”.

  Πες μου για το artAZ. Τι είναι; Ποιος είναι ο σκοπός του;

Το artAZ είναι μια πλατφόρμα τέχνης που έχει σαν σκοπό να δημιουργεί γέφυρες – μεταξύ καλλιτεχνών και κοινού, μεταξύ της διεθνούς και της εγχώριας εικαστικής σκηνής.

Έχει πάρει πολλές μορφές μέσα στα χρόνια – από ένα μικρό υπόγειο και μια dial up σύνδεση internet το 2007 έχει φτάσει κυριολεκτικά στα άκρα της γης.

Στόχος, για τους καλλιτέχνες να δημιουργούμε συνθήκες ώστε να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό.

Για το κοινό να το βοηθάμε να γνωρίσει, να αγαπήσει και να αποκτήσει την καλύτερη τέχνη που μπορεί.

 Και η ΕΚΠΛΗΞΗ 8 που γίνεται αύριο Παρασκευή και 13;

Η ΕΚΠΛΗΞΗ είναι το αγαπημένο μου project. Συνδυάζει την τέχνη με την κοινωνική προσφορά με τρόπο που είναι ευχάριστος και προσιτός σε όλους. Πραγματοποιείται για 8 χρονιά στην Ελλάδα και έχει πλέον γίνει διεθνής (πέρισυ πραγματοποιήθηκε η 1η Λατινοαμερικάνικη έκδοσή της).

Τα έσοδα της εκδήλωσης διατίθενται στους αστέγους της Αθήνας, μέσα απο τα προγράμματα της ΚΛΙΜΑΚΑ ΜΚΟ.

Έτσι όποιος έρχεται μπορεί να συνεισφέρει στον σκοπό και την ίδια στιγμή να ανακαλύψει τί γίνεται στον χώρο της Τέχνης σήμερα και, καταβάλοντας συμβολικό αντίτιμο, να αποκτήσει ένα αυθεντικό έργο πολλαπλάσιας αξίας, που διαφορετικά ίσως να μη μπορούσε να αποκτήσει.

Περισσότερα για την ΕΚΠΛΗΞΗ μπορείτε να βρείτε εδώ: http://www.artaz.gr/surprise/item/445-surprise-8-view-the-artworks

 Αλήθεια μιλάς για τα μελλοντικά σου σχέδια ή είσαι προληπτική;

Μιλάω συνέχεια για τα σχέδια μου αλλά έχω την τάση να αλλάζω γνώμη – ακολουθώ τα πράγματα όπως διαμορφώνονται. Οπότε συχνά μιλάω για κάτι το οποίο τελικά δε γίνεται, γιατί εντωμεταξύ βρέθηκε κάτι πιο ενδιαφέρον ή πιο επείγον.

Περνάω διάστημα μεγάλης έμπνευσης, το μυαλό μου βομβαρδίζεται με ιδέες που μου φαίνονται όλες καταπληκτικές, χωρίς απαραίτητα να είναι. Θα επιλέξω με ποιές θα προχωρήσω για αρχή, το σίγουρο όμως είναι ότι θα εστιάσω σε πράγματα που μπορούν να γίνουν ανεξαρτήτως τοποθεσίας και εξ’ αποστάσεως (location independent).

Όπως να κάνω coaching σε καλλιτέχνες και να τους μαθαίνω να είναι καλύτεροι στη δουλειά τους και να λύνουν μόνοι τους τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπιζουν.

Είναι το αμέσως επόμενο βήμα αυτό. Στόχος μου είναι να καταφέρω να συνεχίσω να μετακινούμαι και να ελέγχω τον χρόνο μου.

 Ο επόμενος σταθμός του τυφώνα Αλεξάνδρα Κολλάρου ποιός είναι;

Ο χρόνος μετράει ήδη αντίστροφα μέχρι ο τυφώνας ΑΚ να πάει να επιθεωρήσει τις συνέπειες του τυφώνα Harvey! Θα λείψω για αρκετό καιρό και στο διάστημα αυτό ελπίζω να κάνω μερικά ακόμη βήματα προς την επιθυμητή κατεύθυνση.

Πριν φτάσουμε στο επόμενο βήμα όμως ας συγκεντρωθούμε στο εδώ και τώρα που είναι η ΕΚΠΛΗΞΗ και σε περιμένω μαζί με τους αναγνώστες σου την Παρασκευή και 13 στο Κ44.

Καταλαβαίνετε  τώρα,  γιατί την περιέγραψα ως τυφώνα Αλεξάνδρα

Μαζί της, μπορείς να κάθεσαι και να συζητάς ώρες.

Ένα πράγμα όμως δεν  μπορείς να κάνεις …να της χαλάσεις χατίρι, ιδιαιτέρως όταν προκειται για την ΕΚΠΛΗΞΗ 8.

Γι’ αυτό αύριο Παρασκευή,  έστω και 13 θα είμαστε εκεί.

Α! Και εκτός από τα έργα ,αυτό που θα σας κάνει εντυπωση θα είναι η Αλεξάνδρα!

Θα την αναγνωρίσετε αμέσως!

Please follow and like us:

Comments

comments